حکیم ، طبیب ، پزشک

حکیم ، طبیب ، پزشک

کلمات فوق چه معنایی را در ذهن آدمی تداعی می کنند !

حکیم یعنی کسی که دارای علم و دانش است 0(همه نوع علم ودانش ) و طبیب یعنی درمانگر کسی که بیماران را درمان و مداوا می کند . اما پزشک جدیدترین کلمه ای که برای مداوا کننده بکار می رود .

در حقیقت به نوعی معنای همه کلمات فوق یک چیز است یعنی شناسایی و درمان بیماری افرادی که سلامت آنها به مخطاره افتاده است .ولی اینکه چرا به افراد فوق در زمانهای قدیم حکیم می گفتند خود حکمتی دارد .آن افراد علاوه ر علم پزشکی یا درمانگری دارای دانش های دیگری نیز بودند دانشی که به همه جوانب انسان و ابعاد ان توجه داشت  وهمین امر باعث می شد که در درمان بیماران علی رغم عدم پیشرفت علوم و فنون به شکل امروزی موفق بودند . اما امروز با پیشرفت چشمگیری که در تمام ابعاد علوم مخصوصا در علم پزشکی حاصل شده  وانواع روشهای کمک تشخیصی به مدد پزشکان امده است اما همچنان پزشکان در درمان بیماران عاجزند لازم به ذکر است که هیچ کس منکر انواع بیماری های نو پدید و نو ظهور نیست که البته باعث ایجاد بعضی از انها هم خود علم پزشکی است . پس چه شده است که در زمان حاضر با این همه پیشرفت در علوم پزشکی باز هم مردم به دنبال روشهای درمان سنتی می گردد و چه بسا در این مسیر در دام افراد فرصت طلب و شیاد و رمال نیز گرفتار می شوند . آیا جز این است که پزشکان ما علی رغم بوجود امدن شاخه های تخصصی خیلی تخصصی بر خورد می کنند وفقط از یک منظر یصورت فوکال بیماری را در نظر می گیرند واز ابعاد دیگر شخصیت انسانی بیماران غافل می مانند .اگر به بیمار فقط به عنوان منبع در امد امرار ومعاش  نگریسته شود وبیماری که به علت سرطان پیشرفته در شرف موت است با اخذ مبلغ هنگفت مورد عمل جراحی قرار می گیرد بیش از این نمی توان انتظار داشت که بیماران مانند سابق به پزشک اعتماد داشته و آن را به معنای واقعی کلمه حکیم بدانند وبنامند .